Ebulfez Elçibey (1938-2000), Azerbaycan'ın bağımsızlık sonrası ikinci cumhurbaşkanı, tarihçi ve Türk milliyetçisi bir siyaset adamıdır. Asıl adı Ebulfez Kadirgulu Aliyev olup 24 Haziran 1938'de Azerbaycan SSC'ye bağlı Nahçıvan ÖSSC'nin Ordubad bölgesindeki Keleki köyünde dünyaya geldi. Güney Azerbaycan kökenli babası Kadirgulu Bey, II. Dünya Savaşı sırasında (1943) kayboldu; Anadolu'dan Keleki'ye göç etmiş annesi Mehrinisa Hanım tarafından büyütüldü.

Orta öğrenimini Nahçıvan'da gördükten sonra Bakü Devlet Üniversitesi'nin Arap Filolojisi bölümünden 1962'de mezun oldu. Aynı üniversitede 1965'te yüksek lisansını tamamladı. 1969'da Profesör Ziya Bünyadov danışmanlığında 'Tolunoğulları Devleti (868-905)' üzerine doktora tezini savundu.

Akademik kariyerinde Bakü Devlet Üniversitesi'nin Asya ve Afrika Tarihi bölümünde ders verdi (1968-1975); 1977'den itibaren Azerbaycan Bilimler Akademisi'ne bağlı El Yazmaları Enstitüsü'nde kıdemli araştırmacı olarak çalıştı ve enstitüde bölüm başkanlığı gibi görevler üstlendi.

Siyasi yaşamına 1989'da kurduğu ve başkanlığını yaptığı Azerbaycan Halk Cephesi'yle damga vurdu. Partisi 1990 seçimlerinde parlamentoda 45 sandalye kazandı. Ayaz Muttalibov'a karşı gerçekleşen gelişmelerin ardından düzenlenen 7 Haziran 1992 cumhurbaşkanlığı seçiminde geçerli oyların yüzde 59,4'ünü alarak 16 Haziran 1992'de yemin etti ve Azerbaycan'ın ikinci cumhurbaşkanı oldu.

1992-1993 arasındaki cumhurbaşkanlığı döneminde demokratik reformlar ve Batı'yla bütünleşmeye odaklandı. Ancak Karabağ Savaşı, yüksek enflasyonla seyreden ekonomik kriz, mülteci sorunu ve askerî istikrarsızlık gibi ağır sorunlarla karşılaştı. Haziran 1993'te komutan Suret Hüseynov'un Gence'den başlattığı darbe girişimi üzerine, iç savaşı önlemek amacıyla 17 Haziran 1993 gecesi Bakü'den Nahçıvan'a gitti. 24 Haziran 1993'te parlamento onu görevden alarak yetkileri Haydar Aliyev'e devretti.

Dört yıl süren Keleki'deki inzivasının ardından Ekim 1994'te Bakü'ye dönerek Halk Cephesi Partisi'nin başında muhalefet liderliğini sürdürdü. İdeolojik olarak Türk milliyetçiliğini ve Azerbaycan bağımsızlığını savundu; Atatürk, Gandhi ve Mehmed Emin Resulzade'den etkilenerek Kuzey ve Güney Azerbaycan'ın birleşmesini ve Türkiye ile yakınlaşmayı amaçlayan bir vizyon benimsedi. 22 Ağustos 2000'de prostat kanseri nedeniyle Ankara'da hayatını kaybetti. Bakü'deki cenazesine yaklaşık 800 bin kişi katıldı; dönemin cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in de tabutu önünde eğildiği bu tören, onun Azerbaycan siyasetindeki sembolik ağırlığını göstermiştir.