Mehmet Emin Yurdakul (13 Mayıs 1869, İstanbul – 14 Ocak 1944, İstanbul), Türk edebiyatında "Millî Şair" ve "Türk Şairi" unvanlarıyla anılan, Türkçü ve milliyetçi şiirin öncü isimlerinden biridir. İstanbul'un Beşiktaş semtinde, balıkçı bir babanın ve ebelik yapan bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Mütevazı bir aileden gelen Yurdakul, hem edebî eserleriyle hem de kamu görevleriyle Osmanlı'nın son döneminden Cumhuriyet'in ilk yıllarına uzanan geniş bir zaman diliminde Türk milliyetçiliğinin biçimlenmesinde etkili oldu.
Öğrenimine Beşiktaş Askerî Rüştiyesi'nde başladı; ardından Mekteb-i Mülkiye'de eğitim gördü. Bir süre devlet hizmetine girdi ve 1897-1907 yılları arasında Rüsumat (Gümrük) dairesinde evrak müdürlüğü gibi görevlerde bulundu. Bu dönemde edebî çalışmalarını da sürdürdü ve kamu görevi ile şairliğini bir arada yürüttü.
Edebî ününü, 1897'deki Osmanlı-Yunan Savaşı sırasında yayımladığı "Cenge Giderken" adlı şiiriyle kazandı. 1899'da "Türkçe Şiirler" adlı kitabını çıkardı ve dönemin başlıca süreli yayınlarında yazmaya devam etti. İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne bağlı olan Yurdakul, milliyetçi şiirleri nedeniyle 1907'de Erzurum'a tayin edildi. 1908 Meşrutiyeti'nin ardından çeşitli idarî görevler üstlendi; 1909'da Hicaz mutasarrıflığı, 1910'da ise Sivas valiliği gibi görevlerde bulundu.
1912'de kurulan Türk Ocağı'nın kurucuları arasında yer aldı; derneğin ilk başkanlığını yaptı ve yayın organı olan Türk Yurdu dergisinin yönetiminde görev aldı. Türk Ocağı, Türk kültürü, dili ve sanatını geliştirmeyi amaçlayan en önemli milliyetçi kuruluşlardan biri olmuştur. Siyasi hayatında da aktif rol alan Yurdakul, 1913'te Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda Musul mebusu oldu; Cumhuriyet döneminde ise Şebinkarahisar, Urfa ve İstanbul'u temsilen beş dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde milletvekilliği yaptı (1921-1944). İstanbul'un işgal edildiği Mayıs 1919'da Sultanahmet Meydanı'nda yaptığı konuşma, işgale karşı millî direniş ruhunun simgelerinden biri olarak hatırlanır.
Yurdakul'un şiiri, sade ve halkın anlayabileceği bir Türkçe ile hece ölçüsünü benimsemesiyle öne çıkar. Toplumsal mücadele, yoksulluk, vatan ve kahramanlık temalarını işleyen eserleriyle Millî Edebiyat akımının biçimlenmesine önemli katkıda bulundu. Başlıca eserleri arasında Türkçe Şiirler (1899), Ey Türk Uyan (1914), Tan Sesleri (1915) ve Mustafa Kemal (1928) yer alır.
Ömrünün sonuna kadar milletvekilliğini sürdüren Mehmet Emin Yurdakul, 1944'te hayatını kaybetti ve Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi. Türk edebiyatının modernleşmesi ile erken Cumhuriyet milliyetçiliğinin kesiştiği noktada duran bir isim olarak, kendisinden sonra gelen pek çok Türkçü aydını ve yazarı etkilemiştir. Sade dil ve hece ölçüsünü savunan tutumuyla Türk şiirinin halka yönelmesinde öncü bir rol oynamıştır.